Jennidee

Stel: ik zou een paar honderd jaar eerder hebben geleefd. Dan zou ik waarschijnlijk NEVER NOOIT NIE dat Reestland op zijn gegaan om een uur of 8 ’s avonds op een dag als vandaag. Ik zag (terwijl ik de bescheiden schade herstelde die het kunstwerk had opgelopen tijdens de storm) de witte wiev’n om me heen verschijnen. Het is inderdaad een beetje creapy, er zo midden in staan. Ze verdwenen overigens even later ook weer, het kan ook zijn dat ze echt lang blijven hangen. Eerlijk gezegd ken ik alleen het verschijnsel. De achtergrond, de verhalen of sagen waar in men vroeger driftig (bij-)geloofde ken ik zelf niet, dus ik heb er even wat informatie over opgezocht: het is toch wel een verschijnsel wat echt typisch bij de Reest hoort. In Overijsselse sagen zijn witte wieven  feeën  die verschijnen als witte nevels op heide en  moerasgronden . Ze verleiden mensen ze te volgen, met als resultaat dat deze mensen voor altijd verdwijnen. Dit kan een (door de eeuwen heen) verzachte ...

De laatste hand is gelegd. Een aantal deelnemers waren tot aan gisteravond nog druk bezig (zeg maar gerust: te strijden) om een en ander af te maken. Maar ik heb zelf vanavond de laatste hand gelegd, de laatste puntjes op de i, terwijl de expo vandaag eigenlijk al begonnen is. Alleen een extreem oplettende toeschouwer zal het verschil zien, (lees: niemand). Het Reestdal is in 1 dag weer veranderd in een moeras en dat na een prima zomer waarin er zelfs goed gehooid kon worden, dat is niet ieder jaar het geval. Het levert in ieder geval prachtige weerspiegelingen op van het werk wat buiten geëxposeerd is; een ‘kadootje’ noemde een deelnemer het.. (nou zo ervaarde ik dat zelf gisteravond zeker niet toen ik als een soort Reestdalcitroen in een knalgele vissersregenjas stond te knuppen aan mijn draadjes.. Maar het is klaar! Af. Done). Een enkeling is de spiegeling overigens juist kwijt geraakt! Doordat het water van de Reest nu ineens zo hoog staat is het werk er als het ware ‘in’ gaan...

Gisteravond hebben de 'Reestzin-mensen' samen gegeten en met een klein groepje zijn we daarna even rond gelopen omdat we natuurlijk razend benieuwd waren naar elkaars werk. We (dwz een aantal, in groepen) hebben elkaar kunnen volgen in het proces en elkaar daarna de hele zomer eigenlijk niet meer gezien of echt gesproken, laat staan waar ieder uiteindelijk op uit is gekomen en/of wat het resultaat is van dat proces! Nieuwsgierig dus! We hadden het over het kunstenaarschap in het algemeen, ik zei dat ik me eigenlijk geen kunstenaar voel, want ik vind het eigenlijk een ‘way of life’, als je begrijpt wat ik bedoel. (Ben ook ooit bij de academie afgewezen. Heeft misschien daarmee te maken, haha het is toch nog goed gekomen). In ieder geval zei T., waarmee ik het er over had, dat ze daar wel een hele mooie term voor wist: deeltijd kunstenaar . Goeie! Dat geldt voor mij sowieso meer dan een ‘echte’ kunstenaar :-) Wel een mooie term, gaat voor veel beeldend kunstenaars of muzikanten ...

Het is toch altijd frappant hoe bepaalde voorkeuren (maar ook afkeren), eigenschappen, kwaliteiten, enzovoort in de genen besloten zitten. De grote vraag is altijd weer: in hoeverre heb je iets geërfd, is het aangeleerd of aangeboren? Die discussie zal oneindig zijn, het is ook niet echt meetbaar, maar het is grappig te kijken en te gissen in hoeverre iets het karakter is, welke rol spelen omgevingsfactoren en in hoeverre de opvoeding? Ik vind het altijd bijzonder om te zien hoe bepaalde karaktertrekken of natuurlijke voorkeuren van iemand (die bijvoorbeeld geërfd lijken van vader en opa) dan nog weer versterkt worden door de opvoeding. Voorbeeldje: mini-aap trekt z’n waffeltje open, vader-aap gaat daar nog es lekker over heen (eigenlijk om hem af te remmen of te stoppen maar dit heeft uiteraard het tegengestelde effect), en voilà: je hebt een brutale aap in wording, het gaat dubbelop want gedrag van oud versterkt dat van jong.  Een voorbeeld van een sterke voorkeur wat bij ons...

Iedereen heeft natuurlijk wel eens gehoord van schilder- en beeldhouwkunst. En iedereen heeft daar een wel een beeld bij :-) Tot voor kort heb ik me vooral beziggehouden met schilderkunst of mixed media (gemengde technieken). Hoewel een van de meest voorkomende vormen van hedendaagse kunst is denk ik een iets minder bekende discipline de ‘ installatie ’; dat is waar ik bijna automatisch op uit kwam bij het project Reestzin. Deelnemers werden uitgedaagd vooral iets te creëren voor buiten (en voor mij ook meer figuurlijk: buiten je eigen kaders te gaan). Installatie is een kunstvorm waarbij de mogelijkheid bestaat verschillende materialen, technieken en disciplines te combineren. Bijvoorbeeld schilderkunst en video, theater en projectie of beeldhouwkunst en architectuur. In de 60-er en 70-er jaren vonden sommige kunstenaars de tot dan toe bekende kunstvormen te beperkend voor wat ze wilden en bedoelden, dus vanaf die tijd werden de verschillende kunstvormen ook wel gecombineerd. ...

Soms kunnen dingen echt raar lopen. En soms komen dingen op een heel toevallige manier bij elkaar. Dat is ook wat er hier deze week gebeurde toen ik nog wat nader onderzoek deed naar de vroegste vroege voorouders. Ik kwam er weer eens acht hoe belangrijk een bron is, want was ik éérst gaan zoeken via de Historische Vereniging (Avereest) in plaats van het Historisch Centrum Overijssel, dan wist ik andere feiten en dat zou uiteraard invloed hebben op hoe proces zou gaan lopen het werk er uit zou gaan zien. We vonden ook nog een doos die hier nog ergens stond en blijkbaar een paar keer onbedacht aan de kant gezet was met allemaal door de muizen aangevreten brieven en kaarten en zo van plusminus 100 jaar geleden..! Hierdoor kon ik weer wat meer verbanden leggen tussen bepaalde namen in de familie die ik nog niet goed kon plaatsen. Maar goed, het spitten in dat verleden is wel even leuk en levert soms heel verrassende feiten op. Eén daarvan is dat dit erf waar wij wonen, sinds een halve...

Nog een paar weekjes en dan is het zover, dan gaat project 'Reestzin' van start. Er wordt door iedereen al druk geflyerd en posters opgehangen. Als het goed is legt iedereen de laatste hand aan de kunstwerken, zo ik ook. De lijsten die ik maak zijn (bijna) klaar, er moet nog een testopstelling gemaakt worden en dan eigenlijk hopen op veel wind (sorry jongens) zodat ik zeker weet dat de boel mooi recht op blijft staan. Het alleroudste document wat ik nodig heb van mijn voorvader van vóór 1740 heb ik vooralsnog niet kunnen vinden (in het Historisch Centrum in Zwolle). Het staat maar op één site vermeld en dat is van de Historische Vereniging Avereest, dus het wordt nog even spannend of ik het nog op tijd kan bemachtigen. Anders wordt het een plan B voor dat deel van het werk; ik heb er wel al een vaag idee over maar ik hóóp natuurlijk een origineel document te kunnen vinden. Het gaat om de geboorte-akte (zie ook mijn blog Reestgenen van 17 juli) maar inmiddels ben ik zover dat I...